Langsung ke konten utama

PILAR MUSEUM TUA

aku bersandar di balik pilaraku
tatap jauh di seberang arah

aku menatap di balik pilar
aku lupakan pilar
aku ingat sebongkah bayang-bayang

aku lupakan pilar tua
aku lupakan sandaran tubuh
aku ingat sebongkah bayang-bayang,
tertawa

yah.... aku lupakan pilar itu
aku peluk sebongkah bayang-bayang,
tertawa

aku bersandar
aku lupa
aku tahu
aku.....aku melupakan pilar sandaran tubuh ini

dia sakit...dia kecewa
dia merana
menangis
dia bicara

tapi! !!dia hanya dalam hati
dia hanya dalam angan
dia pilar yang selalu menopang museum...

dia tua
dia meran
adia....dilupakan....................

Komentar

Postingan populer dari blog ini

KUBURKAN AKU

andai jika saja kuucap dalam-dalam kusayat seperih-perih andai pula sebilah hasta andai pula sekuntum kembang mungkin pula secerah pagi sudahlah... kembalilah tersadar kembalilah menyapa rasa yang ada kembalilah dalam remang antara mata dan buta lama tak terungkap lama tak tersayats elama-lama tak tergores

KONSEP MASAGI

"Masagi" Ku Mang Jamal Alam dunya nu éndah ieu dicipta ku Pangeran. Kusabab diciptana ku Pangéran, tangtu rupa atawa wanguna hadé jeung sampurna. Kasampurnaan alam ieu sok dipaké pikeun siloka kaasup dina babasan jeung paribasa. Karancagéan kolot baheula enggoning ngarumuskeun jurus pikeun nyanghareupan hirup jeung kahirupan, salah sahijina dina wangun babasan jeung paribasa, sawaréh dijieun ku cara siloka nu nginjeum ti kaayaan alam éta. Model atawa rupa suhunan imah vernakular di Tatar Sunda make conto alam, boh manuk boh mangrupa sato. Diantarana ranggon –ti manuk ranggon; julang ngapak, badak heuay, tagog atawa jogo anjing, jeung galudra ngupuk. Cara niru ka alam oge aya dina ngagambarkeun kageulisan hiji wanoja, ditataan maké rupa nu aya di alam bari ditambahan sangkan jentre: angkeut endog sapotong, ramo pucuk eurihan, lambéy jeruk sapasi, halis ngejelér paéh, cangkéng lenggik nanding papanting, taar teja mentrangan, damis kuwung-kuwungan, bitis héjo carula...